Logo van de kerkZicht op de kerkKerk aan binnenzijdeGlasraamZicht op de kerkLogo Web Ronse
titel
Log in
Het reilen en zeilen van onze gemeente in 327 foto’s. Laatste album: Scouts 4 november 2018, deel I  gepost op 08-11-2018.
Of laatste editie van Kerknieuws. - - Log in om meer te bekijken. Ben je nieuw? Registreer je gratis hier!


Blog van de Dominee.

Doorgeven
Het boek Deuternomium legt er de nadruk op hoe belangrijk het is om geloof door te geven aan je kinderen en kleinkinderen en aan ieder die je op je weg tegenkomt. Maar hoe doe je dat in deze tijd, waarin het geluid van niet-geloven alles overstemt? De tekst zegt: "Luister, Israël". In de eerste plaats moeten we zelf luisteren naar God. Tijd maken voor Hem, Hem laten spreken door Zijn woord. Vervolgens krijgen we de opdracht "Onthou Gods Woord goed, vertel het door, blijf het herhalen, of je nu thuis bent of onderweg. Schrijf het op, op een band die je aan je arm draagt, op de deurposten van je huis, op de poorten van de stad." Met andere woorden: Ken Gods Woord en wees ervan doordrongen.
Dat eerste punt is al heel moeilijk in deze tijd waarin we alles moeten combineren: goede (groot)ouders zijn, alles geven in je carrière, sporten en kunnen koken en noem het maar. Er is weinig gelegenheid om doordrongen te zijn van Gods woord... tenzij je 't inderdaad vanbuiten leert en overal meeneemt en rondom je uithangt.
Vanuit die houding heb je ook de neiging om erover te vertellen; waar het hart van vol is...
Maar dan komt een tweede struikelblok: Ook je kinderen en kleinkinderen leven in die overweldigende wereld. Als de kinderen klein zijn, dan kun je makkelijk een bijbelverhaal lezen in de plaats van een gewoon verhaal en een gebedje aan tafel en een gebed bij het slapengaan lukt ook nog wel. Maar dan worden ze ouder. Hun agenda staat vol. Hun verhalen laten geen ruimte meer voor jouw broze gedachten over God. En je denkt: Ach, het zijn tieners, ze zijn zo wispelturig. We zullen het later hebben over God. De tieners worden twintigers en zijn zo mogelijk nog drukker met het uitbouwen van hun persoonlijk leven, werk en relatie. En dan worden het dertigers, die geconfronteerd worden met de moeilijkheden van het leven. En je denkt bij jezelf: Had ik ze maar eerder verteld over wat mij overeind heeft gehouden...
Ik sta telkens verrast over wat de bijbel op vandaag nog te zeggen heeft, hoe goed God de mens kent en hoe slecht de mens de oproep beantwoordt die de weg naar het geluk is, voor hemzelf en de generaties na hem.
Ingebracht op: 22-11-2017.


De reactie‘s op deze blog:
Wij kunnen ons geloof niet opdringen aan onze kinderen. Woorden wekken, voorbeelden strekken.
Zo ook kunnen wij door ons voorbeeld getuigen aan onze twee volwassen dochters dat God een bijzondere plaats heeft in ons leven. Ook toen zij klein waren kregen zij voor het slapengaan een kruisje met Gods zegen. Net zoals onze ouders het ons hebben geleerd en hebben volgehouden tot zij van ons afscheid namen tot in eeuwigheid....
Nog steeds houden wij vast aan deze gewoonte om bij het afscheid van onze volwassen dochters en kleinkinderen een kruisje te geven als bewijs van ons geloof en vertrouwen.
"Moge de goede God U beschermen in zijn almacht, liefde en kracht"
Zij weren deze gewoonte van ons niet af en aanvaarden het gelaten.
Wij hopen dat dit ook later voor hun een blijvende herinnering mag zijn van ons geloof en dat wij hiermee een bijdrage hebben geleverd aan het doorgeven ervan.
Op: 22-11-2017.
Gepost door Luk HERREMAN.





Als u wenst hierop te reageren moet u ingelogd zijn.



© 2017 - Protestants-evangelische kerk Ronse-Maarkedal-Kluisbergen - - - aantal bezoekers: 68340.



Uw browser is: Unknown ? overzicht Unknown rapport:
CCBot/2.0 (https://commoncrawl.org/faq/)